صندلی خالی و تردید آخرین فیلمهایی بودن که در جشنواره بیست و هفتم دیدم! فیلمهای خوبی بودن!! صندلی خالی فضایی سوررئال داشت! و من چون عاشق فضاهای سوررئالم فیلم رو دوست داشتم! تردید هم در واقع نسخه ی ایرانی هملت بود...ساختار فیلم بسیار جذاب بود با اینکه تایم فیلم خیلی زیاد بود و فکر کنم ۲.۱۵ طول کشید، ولی تا آخر جذابیتش رو از دست نداد! متاسفانه نتونستم درباره ی الی... رو ببینم!!

برندگان این دوره هم اعلام شد:

ایرنا:هيات داوران بيست و هفتمين دوره جشنواره بين المللي فيلم فجر سه شنبه شب برگزيدگان بخش نگاه نوي فيلمهاي اول و دوم اين جشنواره را معرفي کرد.

فيلمهاي برتر اين بخش چنين معرفي شدند:
- ديپلم افتخار به همراه سي ميليون ريال به "مسعود نقاش زاده" براي فيلم "کودک و فرشته"
- ديپلم افتخار به همراه سي ميليون ريال به "حميد مقدم دوست" براي نگارش فيلم نامه "بي پولي"
- ديپلم افتخار و سي ميليون ريال به "حامد بهداد" براي نقش آفريني در فيلم "دل خون"
- ديپلم افتخار و سي ميليون ريال به "مونا احمدي" براي بازي در فيلم "کودک و فرشته"
- ديپلم افتخار و سي ميليون ريال به "فريدون شيردل" براي فيلمبرداري فيلم "وقتي ليموها زرد شدند"
- سيمرغ بلورين بهترين کارگرداني به همراه يک دستگاه خودروي مينياتور به "واروژ کريم مسيحي" براي فيلم "ترديد"
- سيمرغ بلورين بهترين فيلم به همراه يک دستگاه خودروي مينياتور به "سيدحسين حقگو" براي فيلم "دل خون"
- سيمرغ بلورين جايزه ويژه هيات داوران اين بخش به همراه خودروي مينياتور به "مسعود ده نمکي" براي فيلم "اخراجي ها 2 "

به گزارش خبرنگار ايرنا، با معرفي برگزيدگان بيست هفتمين جشنواره فيلم فجر كه ساعت ‪ ۱۹‬سه شنبه شب در مراسم اختتاميه اين رويداد صورت گرفت ، فيلم ترديد ساخته سعيد سعدي به عنوان بهترين فيلم معرفي شد.

براساس اين گزارش برگزيدگان اين جشنواره به شرح زير اعلام شد:
بهترين چهره پردازي سعيد ملكان براي فيلم وقتي همه خوابيم
بهترين جلوه‌هاي ويژه داوود رسوليان براي فيلم به كبودي ياس
بهترين طراحي صحنه ايرج رامين فر و آتوسا قلم فرسايي در فيلم وقتي همه خوابيم
بهترين تدوين حسن حسن دوست در فيلم پست چي سه بار در نمي‌زند
بهترين موسيقي كارن همايون فر در فيلم زاد بوم
بهترين فيلم برداري مرتضي پور صمدي فيلم شبانه روز
بهترين بازيگر نقش اول زن ليلا حاتمي در فيلم بي‌پولي
بهترين بازگر نقش اول مرد شهاب حسيني در فيلم سوپر استار
بهترين بازيگر زن نقش مكمل مهتاب كرامتي در فيلم بيست
بهترين بازيگر مرد مكمل علي رضا خمسه در فيلم بيست
بهترين فيلم نامه فريد مصطفوي و ابوالحسن داوودي براي فيلم زاد بوم
بهترين كارگردان اصغر فرهادي كارگردان فيلم درباره الي
بهترين فيلم ، ترديد ، ساخته سعيد سعدي
بهترين فيلم نگاه اول دلخون ساخته سيد حسين حق گو
بهترين كارگردان در نگاه اول وارژ كريم مسيحي در فيلم ترديد
جايزه ويژه هيئت داوران براي فيلم عيار ‪۱۴‬

** اصلا حس خوبی بهم دست نمیده، وقتی جایزه ی ویژه ی هیئت داوران به ده نمکی برای اخراجی ها داده میشه و دیپلم افتخار به بهداد میرسه!! نه به این خاطر که به بهداد جایزه ی ویژه رو ندادن و دادن به ده نمکی!! نه!! فقط یه جوری حس می کنم وقتی انتخاب ویژه ی هیئت داوران؛ اخراجی هاست همون بهتر که بهداد کلا جایزه نگیره! نه دیپلم و نه سیمرغ!!

    من به شخصه عادت دارم به جایزه نگرفتن بهداد ... به این فکر می کنم که ما فیلمهاشو می بینیم...لذتش رو می بریم... و احسنتش رو هم میگیم... اما این که هربار بشینیم منتظر که آیا جایزه میگیره یا نمیگیره خیلی خوشایند به نظر نمی رسه! نمی خوام بگم جایزه مهم نیست! مهمه! خیلی هم مهمه!! هیشکی هم از جایزه و تشویق بدش نمیاد! اما میگم اینقدر به نگرفتنش فکر نکنیم!! همه میگیم جایزه مهم نیست(که هست!) اما تو حرفهامون لعن و نفرینه که نثار داورا می کنیم!! میتونیم اینطوری فکر کنیم...جایزه مهمه! بهداد هم عالی بازی کرده! اما بهش جایزه رو ندادن! باشه! ما دوست داشتیم جایزه رو تو دستهاش ببینیم! اما حالا که ندادن مهم نیست! نه داورا رو زیر سوال می بریم نه کار بهداد رو! داورها انتخابشون رو کردن؛ بهداد هم تلاشش رو کرده! چیزی که این وسط مهمه اینه که ما از دیدن بازیهای او لذت بردیم! فکر میکنم همین باید برای ما بس باشه!!! اینطور نیست؟!

طبق عرف، باید به کسی که جایزه میگیره تبریک گفت...و ما هم به حامد بهداد تبریک میگیم برای گرفتن این جایزه و آرزوی بهترینها رو براش داریم...هر بهترینی که خودش برای خودش می پسنده!
در پایان از طرف همه طرفداران بهداد به برگزیدگان جشنواره صمیمانه تبریک میگم!

بی پولی رو هم بالاخره دیدم!! فیلم خوبی بود!! جذاب و دوستداشتنی بود!! بهرام رادان هم انصافا خوب بازی کرده بود! نقش کمدی بهش میومد!! در کل یه فیلم آبرومند با ته مایه ی کمدی بود...و من دوستش داشتم!

از اینها که بگذریم می رسیم به ...

**نظر خاصی ندارم...سیمرغ نوش جون برنده ها!

مستند چند بار به شب دلباخته ای؟! کار کیوان علی محمدی و امید بنکدار!

نقل از کیوان علی محمدی: "مستندی است به اسم «چند بار به شب دل باخته‌ای». گفتارش را آقای سعید عقیقی نوشتند. نریشنش را حامد بهداد، هانیه توسلی،  مهتاج نجومی و  فرخ نعمتی خوانده‌اند، تصویربردار‌ش مرتضی پورصمدی است. این فیلم درباره اولین سمپوزیم بین‌المللی مجسمه‌سازی تهران است که زمستان سال 85 برگزار شد فضای فوق‌العاده‌ای بود. در واقع خود فیلم هم مثل مجسمه‌ای که ساخته می‌شد،  همراه با بیست تندیسی که بیست آدم مختلف از بیست جای دنیا داشتند کار می‌کردند آرام‌آرام شکل گرفت و تراشیده شد."

 مستند بسیار جذابی بود! یکی از دوستانم میگه مستند از دو جنبه قابل بررسیه! 
تکنیک و جذابیت! یعنی تو مستند رو دوست داری ولی ممکنه از لحاظ تکنیکی پر از غلط باشه! من واقعتیش جنبه ی تکنیکی کار رو نمیدونم! اما جذاب بود و دوستش داشتم! فیلم برداری کار( که دقیقا منو یاد فیلم برداری شبانه روز مینداخت!) به اضافه نریشنی که روی تصاویر با صدای بهداد، توسلی ، نجومی و نعمتی خونده می شد به دلم نشست!

صدای بهداد:
چند بار به شب دلباخته ای؟!
چند خورشید در شب ساخته ای؟!
چند شب را به شادمانی پرداخته ای؟!

حیران؛ سکانس ماقبل آخر فیلم خیلی تو ذهنم مونده! باران کوثری رو تحسین می کنم برای این سکانس!! فیلم دلچسبی بود!! خیلی هم نمی خوام از فیلم ایراد بگیرم! چون در همون لحظه که دیدم لذتش رو بردم! دیگه الان کاری ندارم چی کم داشت و چی زیاد داشت!! فیلم فوق العاده ای نبود اما نقد خاصی هم نسبت بهش ندارم!

دلخون؛ فیلم هم موضوع خوبی داشت هم حامد بهداد نسبتا خوبی! اما ساختار جالبی نداشت!! درست مثل روز سوم!!! صداسازی بهداد اگر در جهت بی حس کردن صداشه، خیلی خوب و موجه بود! البته خیلی حضور ویژه ای نداشت!! بازیگرهای فیلم منو یاد سریالهای درجه دو و سه تلویزیون مینداخت! نمیدونم چرا روی انتخاب بازیگر تلاش خاصی نشده بود!! و حضور پوریا پورسرخ تو فیلم چه دلیلی داشت، نفهمیدم! دیالوگهای فیلم هم تعریفی نداشت!! در کل اتفاق خاصی در کارنامه ی کاری بهداد با این فیلم نخواهد افتاد!! البته باید یکبار دیگه فیلم رو ببینم و دقیقتر بازیش رو نگاه کنم! چون اینقدر همبازی ها و فضای فیلم به دلم ننشست، که خیلی نتونستم دقیق به بازی خود بهداد دقت کنم! فقط یادمه یه لحظه هایی از فیلم، حالت چهره اش به شدت دلخراش بود!

"حامد بهداد در نقش سیاوش در فیلم شبانه روز"

"زنده یاد حسین سیاوش کسرایی (نقاش آبرنگ)"

به سلامتی و میمنت اون همه تو صف پیش فروش وایسادن بی نتیجه بود و بیشتر فیلمهای خوب رو حذف کردن و هرچی فیلم ضعیف بوده گذاشتن تو گروهمون!!!

ولی خدا رو شکر شبانه روز از گروهمون حذف نشده بود و امروز تو سینما جوان فیلم رو دیدم!!

در یک کلام؛ شاهکار!! نمیدونم از کدوم قسمت کار بگم! تدوین؟! فیلمبرداری؟! کارگردانی؟! نورپردازی؟! گریم؟! بازیها!؟! به نظر من همش فوق العاده بود!!! بهداد الحق و الانصاف سیمرغ رو پشت سر گذاشته! نمیدونم یه بازیگر دیگه باید چیکار کنه که بهش بگن فوق العاده!! 
من وقتی فیلم و نقش سیاوش رو دیدم، و تلاشی که بهداد کرده، بلافاصله یاد براندو افتادم و نقش دون ویتو کورلئونه!!! اصلا دوست دارم اینطوری مقایسه کنم!!!
قبول! براندو اسطوره ی بازیگریه!! اما تلاشی که بهداد برای اجرای نقش سیاوش داشته ( با توجه به ظرفیت سینمای ایران ) بی نظیره!! و من کیف می کنم مقایسه کنم اجرای نقش دون ویتو رو با نقش سیاوش!! جوابی هم برای مخالفها ندارم! این حس شخصیه خودمه!! اولین بار هم هست که اینقدر رک و راست و قاطعانه دارم از کار بهداد دفاع می کنم...همیشه یه لحظاتی بوده که شاید در کارش(چه نقش، چه فیلم) خوش نیومدنی حس کرده باشم اما این بار نه! این دفعه به معنای واقعی فوق العاده ست!! اسطوره سازی و این حرفها نیست! یه مقایسه ی ساده ست که به نظرم جالبه! 
از صمیم قلب آرزوی موفقیت می کنم! هم برای بهداد هم برای کیوان علی محمدی و امید بنکدار که به نظرم هرچه در چنته داشتن سر این فیلم رو کردن!! و بهشون خسته نباشید میگم!
من امیدوارم این فیلم در سطح جهانی خوش بدرخشه!! که اگر بهش اجازه خودنمایی داده بشه حتما خواهد درخشید!!
یه نکته ای رو هم اضافه کنم!! فیلم احتمالا به مذاق خیلی ها خوش نمیاد!! چون سبک و سیاق فیلمهای همیشگی رو نداره! در ضمن تو فیلم دنبال حامد بهداد نباشید! خبری از حامد بهداد همیشگی نیست!

دوباره بعد از مدت ها، احساس خوبی بهم دست داد از اینکه مدیر وبلاگ بازیگری مثل بهدادم! اگر همه فیلم رو دیده بودن کلی می نوشتم از فیلم و از سیاوش...چون هنوز در فضای فیلمم! اینقدر که هی باید حواسمو جمع باشه گردنمو صاف نگه دارم و قوز هم نکنم!! اونایی که دیدن میفهمن چی میگم دیگه!

**فیلم بیست رو هم دیدم! فیلم متوسطی بود که به نظرم علیرضا خمسه توش خیلی خوب بازی کرده بود! پرویز پرستویی همون پرستویی همیشگی بود با چشمان پر از اشک!!!!

فیلم حکم دادگاه با بازی نیومن آخرین فیلمی بود که در مرور آثار نیومن دیدم...امروز دیگه نرفتم فیلم آخر این گروه رو ببینم! حکم دادگاه فیلم خوبی بود اما عالی و شاهکار نبود!

و اما هرشب تنهایی فیلم رو تو سینما استقلال دیدم...کلیت فیلم رو کاری ندارم، اما بازی رو در روی بهداد و حاتمی به نظرم عالی بود!!! یعنی من خیلی دوست داشتم! دلنشین و جذاب بود و برخلاف پیش بینی ها، خیلی خوب با هم مچ شده بودن! سه سکانس عالی داشت که واقعا کیف کردم! یکی سکانس پارک...یکی سکانس هتل که دراز کشیده بودن و حرف میزدن و اون یکی هم سکانسی که حمید(حامد بهداد) با موبایل حرف می زد و گریه می کرد! خیلی بیشتر از این توضیح نمیدم که داستان لو نره! امیدوارم فیلم اکران بشه و گیر تلویزیون نیفته! من رای متوسط دادم به فیلم چون آخرش یه خرده کسل کننده بود و سردرگم!

امسال چون هم برای بخش بین الملل هم برای بخش سینمای ایران بلیط پیش خرید کردم وقت کمتری دارم تا بیام آپ کنم!

تا الان تقریبا زیاد فیلم دیدم...و هرچی دیدم عالی و خوب بوده...از بخش بین الملل و مرور آثار پل نیومن بگم...
تیرانداز چپ دست...نیومن اینقدر در فیلم جذاب بازی کرده که تمام مدت محو فیلم باشم...فیلم خوبی بود و من دوست داشتم...

بیلیاردباز...که فیلم مورد علاقه ی منه و دیدن دوباره اش روی پرده خیلی بهم چسبید...حیف که یکی از بهترین سکانسهاش رو سانسور کرده بودن! بهتون پیشنهاد می کنم اگه تونستین این فیلم رو گیر بیارین و حتما ببینین...نقش ادی(پل نیومن) یکی از اون نقشهای عالیه که بهداد خوب از پسش برمیاد.

بوچ کسدی و ساندنس کید...هرکی پل نیومن رو دوست داره این فیلمش رو هم دوست خواهد داشت...فیلم وسترن با چاشنی کمدی...فوق العاده بود...بوچ کسدی (نیومن) مهربونترین و دوستداشتنی ترین دزدی بود که تو زندگیم دیدم! البته ردفورد هم در نقش ساندنس کید خیلی خوب بود...بازی نیومن و ردفورد کلا جذاب از آب درمیاد...قبلا فیلم نیش رو دیده بودم و این ترکیب رو دوست داشتم!

از بخش بین الملل دوتا فیلم دیگه هم دیدم...یکی از مرور آثار کاپولا...
پدر خوانده ۱...که واقعا خوب بود. گاهی میشه با سانسور کنار اومد و از سکانسهای دیگه لذت برد...از لحظه ای که دون ویتو در غم از دست دادن سانی گریه میکنه...یا سکانس غسل تعمید!

خوشه های خشم جان فورد که یکی از فیلمهای اسکار گرفته اشه...فقط باید فیلم رو ببینین...بعضی فیلمها رو نمیشه با چند خط توصیف کرد...ولی بهتون توصیه میکنم وقتی فیلم رو ببینین که اعصاب آرومی داشته باشین. فیلم شاهکاره!

از فیلمهای ایرانی حاضر در بخش بین الملل هم " وقتی همه خوابیم"  استاد بهرام بیضایی و "عیار ۱۴" پرویز شهبازی رو دیدم...فیلم استاد که به نظرم خیلی خوب بود...نظر کارشناسانه نمیدم ولی به نظر خودم خیلی خوب بود...و بسیار دوست داشتم! کاری ندارم فلان منتقد چقدر علیه فیلم و کارگردانش اظهار نظر کرده...چون به این نتیجه رسیدم که برخی از منتقدهای ما به جای نقد کارشناسانه و بدون غرض، نظر شخصیشون نسبت به کارگردان و اثر رو به نام نقد به خورد ما میدن! ولی من منتقد نیستم نقدی هم نمی نویسم پس صرفا نظر شخصی خودم رو میگم.

"عیار ۱۴" نکته های خوب زیاد داشت...هرچند نفس عمیق رو نمیشه با این فیلم مقایسه کرد اما به نظرم در کل فیلم بدی نبود..من متوسط رای دادم! واقعا تا وقتی که تو جو جشنواره هستم نمیتونم نظر ۱۰۰٪ در مورد فیلمهای ایرانی بدم...چون خواهی نخواهی نظرات دیگران رو آدم تاثیر میذاره!

این یه گزارشی بود از ۳ روز اول جشنواره...حتما از فیلمهای دیگه ای هم طی چند روز آینده خواهم دید براتون می نویسم! شما هم اگر چیزی دیدین بیاین حرف بزنین در موردش! پیشنهادی هم اگه دارین در مورد فیلمها خوشحال میشم بشنوم!

دسته گل طرفداران برای حامد بهداد

 چهارشنبه 2بهمن
ساعت 6 بعداز ظهر: در خیابان سلیمی
ساعت 15/6 : در فضای باز گالری شیرین
ساعت 30/6: باز هم در خیابان سلیمی

این شرح دیدار من بود از عکسبازیهای حامد بهداد!

البته نه عکسی بود، نه بازی ای! فقط جمعیتی بود دور یک نفر که فکر کنم احتمالا عکاس بود و از قضا حامد بهداد.
فقط من نفهمیدم اگر عکاس بود چرا به جای دیدن عکسهایش، امضا می گرفتند و می رفتند؟! و اگر حامد بهداد بود چرا اینقدر آرام نشسته بود، امضا می داد و قائله را ختم نمی کرد!؟! هرچند که جماعت، نه با خواهش آقای عکاس کوتاه می آمدند نه با داد و فریاد حراست همیشه در صحنه!!! حتی تهدید هم چندان کارساز نبود!

جا دارد همین جا از خانم محترمی که مسئول آنجا بود هم تشکر کنم که خیلی محترمانه به دوستم که زودتر از ما به گالری رسیده و مشغول تماشای عکسها بود، گفته" ول نگرد! اگر می خوای امضا بگیری، بگیر و برو"!
دوزاری من که نیفتاد رفته بودیم عکسبازی یا امضابازی!

 خلاصه؛
همه ی اینها منجر به بسته شدن زودتر از موعد نمایشگاه عکس شد و حسرتی که برای ما ماند...

 دنبال مقصر نیستم! اما مانده ام در کار این جماعت طرفدار گل به دست و مسئولین گالری با آن مدیریت دقیقشان...
و حامد بهداد، که کاش نمی آمد و امضا نمی داد، تا ما حضورش را درعکسهایش ببینیم، درست مثل حضورش روی پرده سینما!
حیف که نه ما(طرفداران) قدر حامد بهداد و هنرش را می دانیم نه خودش!

قسمت نظرات این پست بسته است. می ترسم متهمان دیروز، شاکیان امروز شوند... شما را نمی گویم! بالاخره اینجا ایستگاه حامد بهداد است، هرکس ممکن است گذرش به اینجا بیفتد...

** دوستان من، عزیزان من...با عرض شرمندگی هر نظری در مورد حاشیه های نمایشگاه بذارین تایید نمی کنم! اگر می بینید منم پستی گذاشتم برای اینه که به عنوان مدیر وبلاگ حامد بهداد اعتراضی به این ماجرا کرده باشم! وگرنه میدونید که بحث در مورد این اتفاقات جنجال برانگیزه! و من قصد ندارم به حاشیه ها بپردازم...از همه ی کسانی که نظر گذاشتن و تایید نکردم عذر می خوام!